لزوم آموزش مهارت‌های زندگی به کودکان و نوجوانان

این روزها نام سازمان بهداشت جهانی را خیلی می‌شنویم. این سازمان به مرجع کسب اطلاعات صحیح درباره حفظ سلامت جسمانی ما در برابر کرونا تبدیل شده است. اما این سازمان درباره حفظ سلامت روانی ما چه گفته است؟

سازمان بهداشت جهانی سال‌ها قبل توصیه کرده است که جهت حفظ بهداشت روانی، مهارت‌های زندگی را بیاموزیم. در این مقاله درباره تاریخچه مهارت‌های زندگی کودکان و نوجوانان و نحوه آموزش آن آشنا خواهیم شد.

 تاریخچه آموزش مهارت‌های زندگی

آموزش مهارت‌های زندگی در سال 1979 و با اقدامات دکتر گیلبرت بوتوین آغاز گردید. وی در این سال یک مجموعه آموزش مهارت های زندگی برای دانش آموزان کلاس هفتم تا نهم تدوین نمود که با استقبال فراوان متخصصان بهداشت روان مواجه گردید. این برنامه آموزشی به نوجوانان یاد می داد که چگونه با استفاده از مهارت‌های رفتار جرات مندانه، تصمیم گیری و تفکر نقاد، در مقابل وسوسه یا پیشنهاد سوء مصرف مواد از سوی همسالان مقاومت کنند.

هدف بوتوین، طراحی یک برنامه واحد پیشگیری اولیه بود و مطالعات بعدی نشان داد که آموزش مهارت‌های زندگی تنها در صورتی به نتایج مورد نظر ختم می شود که همه مهارت‌ها به فرد آموخته شود.

به دنبال این اقدام مقدماتی، از سال 1993 به بعد، سازمان بهداشت جهانی با هماهنگی یونیسف، برنامه آموزش مهارت‌های زندگی را به عنوان یک طرح جامع پیشگیری اولیه و ارتقای سطح بهداشت روانی کودکان و نوجوانان معرفی نمود. این برنامه در کشورهای مختلف دنیا تجربه شد و گزارش های امید بخشی از کارایی این برنامه منتشر گردید.

آموزش مهارت‌های زندگی

آموزش مهارت‌های زندگی

 تعریف سازمان بهداشت جهانی از مهارت‌های زندگی

مهارت‌های زندگی، طبق تعریف سازمان بهداشت جهانی، توانایی‌ فرد برای رفتار سازگارانه و مثبت است و فرد را قادر به مقابله‌ی موثر با مقتضیات و چالش‌های زندگی روزمره می‌کند. مهارت‌های زندگی منجر به ارتقای بهداشت روانی افراد جامعه، غنای روابط انسانی، افزایش سلامت و رفتارهای سلامتی در سطح جامعه می گردند.

مهارت‌های زندگی هم به صورت یک راهکار ارتقای سلامت روانی و هم به صورت ابزاری در پیشگیری از آسیب های روانی- اجتماعی نظیر فشارهای گروه همسالان و یا بارداری زودرس در نوجوانان و نیز  کودک آزاری در کودکان قابل استفاده است.

 بهترین زمان یادگیری مهارت‌های زندگی

به طور ایده آل هدف برنامه مهارت‌های زندگی، تمام کودکان و نوجوانان است. تجارب به دست آمده در کشورهایی که برنامه مهارت‌های زندگی را اجرا کردند، نشان می دهد که سنین 6 تا 16 سال، یک طیف سنی مهم برای یادگیری مهارت‌های زندگی است.

نقش مهارت‌های زندگی در ارتقای رفتارهای مثبت ارتقادهنده سلامتی، باعث شده است تا مطمئن شویم که برنامه مهارت‌های زندگی برای سنین پیش نوجوانی یا اوایل نوجوانی مناسب است، چرا که به نظر می رسد این گروه سنی نسبت به رفتارهای خطرساز برای سلامتی همچون اختلالات روان شناختی و روان پزشکی، خشونت و فشارهای همسالان، آسیب پذیرترند.

آموزش مهارت‌های زندگی باعث کسب توانایی هایی می‌شود که در ارتقای رفتارهای مثبت سلامتی، ارتباط بین‌فردی موثرتر و بهزیستی روانی نقش دارند. به صورت ایده‌آل، این یادگیری‌ها باید در سنین کم و قبل از ثبت الگوها و بازخورد‌های رفتاری منفی اتفاق بیافتد.

بهترین زمان برای یادگیری مهارت های زندگی در کودکان

بهترین زمان برای یادگیری مهارت های زندگی در کودکان

معرفی مهارت‌های زندگی

  1. مهارت خودآگاهی: یادگیری من به عنوان یک شخص منحصر به فرد، شناخت خواسته ها، نیازها و احساسات خویش. خودآگاهی به کودک کمک می کند خودش را دست کم نگیرد، تفاوت هایش را با دیگران در نظر بگیرد و برای آینده، چشم اندازی متناسب با ویژگی های خودش داشته باشد.
  2. مهارت همدلی: فهم این موضوع که افراد چه شباهت هایی با یکدیگر دارند و چه تفاوت هایی با ما دارند و یادگیری این موضوع که چگونه به تفاوت میان افراد احترام بگذاریم.
  3. مهارت  ارتباط موثر: یادگیری راه‌های کلامی و غیر کلامی ارتباط موثر برای برقراری روابط سازگارانه و سالم با دیگران
  4. مهارت ارتباط بین فردی: توانایی کار تیمی، جرات مندی، حل اختلاف و دوست یابی
  5. مهارت مقابله با استرس: توانایی مدیریت خود در شرایط استرس آور زندگی.
  6. مهارت مقابله با هیجانات منفی: مدیریت آن دسته از هیجاناتی که حال ما را بد می کنند مثل خشم، ترس، غم، دلتنگی یا حسادت. توانایی نام گذاری این هیجانات در خود و مدیریت آنها
  7. مهارت تفکر خلاق: قدرت کشف و خلق ایده های جدید در برابر مسائل زندگی.
  8. مهارت تفکر انتقادی: بررسی روش مند داده ها و سپس پذیرفتن یا نپذیرفتن آنها
  9. مهارت حل مساله: کمک به طی کردن گام های حل مساله شامل ایجاد راه حل، پیدا کردن مزایا و معایب راه حل، انتخاب بهترین راه حل و اجرای آن.
  10. مهارت تصمیم گیری: مهارت درک اهمیت تصمیم گیری و انتخاب مسیر بهتر در بین دو راهی های بزرگ و کوچک زندگی
معرفی مهارت‌های زندگی

معرفی مهارت‌های زندگی

نحوه فرمول بندی موضوعات آموزش مهارت های زندگی از دیدگاه سازمان بهداشت جهانی

عناوین و سرفصل ها برای آموزش مهارت های زندگی باید بر اساس ارزیابی نیازها باشد. ارزیابی نیازها به شناسایی مناسب ترین مداخلات و پیشبرد موضوعات آموزش مهارت های زندگی کمک می کند. تا آنجایی که امکان دارد در ارزیابی نیازها باید از گزارش ها و آمارهای موجود استفاده کنیم. اطلاعات آماری موجود میزان شیوع یک مشکل خاص را نشان می دهند و همین اطلاعات در مورد مشکلات موجود، در واقع اهرم فشاری خواهد بود که به اجرای طرح های مداخلاتی به منظور حل این مشکلات کمک می کند.

بیشتر بخوانید
علت اضطراب و استرس در نوجوانان

سازمان بهداشت جهانی می گوید: در ارتباط با آموزش مهارت های زندگی، آمارهای مربوط شامل میزان شیوع سلامتی و مشکلات اجتماعی می شود که مرتبط با رفتار و بهزیستی روانی است و شامل موارد زیر می شود:

  • میزان و نوع مصرف و سوء مصرف مواد مخدر
  •  شیوع ایدز
  • میزان بارداری در دانش آموزان
  • نرخ خودکشی نوجوانان
  • میزان شیوع اختلالات روانپزشکی و مشکلات روانشناختی کودکان
  • میزان خشونت در مدارس

موضوعات آموزش مهارت های زندگی برای کودکان و نوجوانان باید در یک چارچوب عقلانی و مفهومی قرار گیرد. به گونه ای که مهارت های زندگی به ارتقای سلامت افراد کمک کند. همچنین موضوعات مطرح شده در آموزش مهارت های زندگی باید به گونه ای باشند که با موضوعات موجود مانند پیمان نامه حقوق کودک مرتبط باشند:

((آموزش و پرورش کودکان باید به گونه ای باشد تا زمینه رشد شخصیت، استعدادها و توانایی های روانی و جسمانی کودکان را تا حداکثر ظرفیت شان فراهم سازد. همچنین آنها را برای بر عهده گرفتن مسئولیت زندگی در یک جامعه آزاد، با روحیه ای سرشار از درک، صلح، بردباری، برابری جنسیتی و دوستی میان همه آدم ها، آماده سازد.))

برای افزایش مقبولیت و امکان اجرای برنامه مهارت های زندگی، موضوعات مطرح شده در برنامه باید واقعیت های مذهبی، فرهنگی، سیاسی و وضعیت اقتصادی اجتماعی را مد نظر قرار دهد. 

در برنامه آموزش مهارت های زندگی چه مهارت های باید آموزش داده شوند؟

برنامه مهارت های زندگی، به عنوان یک طرح مکمل برای ارتقای توانمندی های روان شناختی تهیه شده است. به  این مهارتها در قسمت زیر اشاره شده است:

تصمیم گیری و حل مساله، تفکر خلاق و تفکر نقاد، روابط بین فردی، خودآگاهی و همدلی، مقابله با هیجان و عوامل استرس آور

 گروه هدف برنامه مهارت های زندگی چه کسانی هستند؟

اگر برنامه مهارت های زندگی برای ارتقای سلامت و بهزیستی توسعه پیدا کند، به طور ایده آل هدف آن تمام کودکان و نوجوانان خواهد بود. در واقع به وسیله برنامه مهارت های زندگی، به جای آنکه هنگام رویارویی با مشکلات مداخله کنیم، یک پاسخ و واکنش مثبت به نیازهای حیطه سلامتی می دهیم.

برنامه مهارت های زندگی می تواند برای تمام گروه های سنی کودکان و نوجوانان در مدرسه اجرا شود. تجارب به دست آمده در کشورهایی که برنامه مهارت های زندگی را اجرا کردند، سنین 6 تا 16 سال را به عنوان یک طیف سنی مهم برای یادگیری مهارت های زندگی پیشنهاد داده اند. این در حالی است که گروه های سنی هدف اغلب به وسیله سیاست های تحصیلی ، منابع در دسترس و یا گروه های سنی موجود در مدرسه تعیین می شوند.

همچنین لازم است فواید آموزش مهارت های زندگی برای گروه های سنی مختلف سنجیده شود که  این کار به انتخاب تعداد و بازه گروه های سنی کمک خواهد کرد.

توضیح  در مورد نقش مهارت های زندگی در ارتقای رفتارهای سلامتی مثبت، باعث شده است تا مطمئن شویم که برنامه مهارت های زندگی برای سنین پیش نوجوانی یا اوایل نوجوانی مناسب است، چرا که به نظر می رسد این گروه سنی نسبت به رفتارهای خطرساز برای سلامتی، آسیب پذیرترند.

طرح درس مهارت های زندگی

یادگیری مهارتها از طریق مشارکت فعال شرکت کنندگان امکان پذیر است. طرح درس مهارت های زندگی باید به گونه ای طراحی شود که در یک محیط حمایت کننده از یادگیری، فرصتی را برای تمرین مهارتها مهیا سازد.

طرح درس مهارت های زندگی باید فعال و تجربی باشد. در یادگیری منفعل ( به عنوان یکی از اصول آموزشی)، معلم دانش را منتقل می کند و یادگیرنده اطلاعات را دریافت می کند. این در حالی است که در یادگیری فعال، معلم و شاگرد از یک روش پویا برای یادگیری استفاده می کنند و از روشهایی همچون بارش فکری، بحث گروهی و مناظره استفاده می کنند.

یادگیری تجربی بر مبنای تمرین واقعی چیزی است که آموخته می شود. برای مثال از بازی ها و بازی نقش استفاده می شود. در طرح درس برنامه مهارت های زندگی از روشهای فعال و تجربی استفاده می شود و همچین از تکالیف درسی خانگی استفاده می شود که دانش آموزان را تشویق می کند تا مهارت های زندگی را در زندگی خودشان، در خانه و در ارتباطاتشان، تجزیه و تحلیل و تمرین کنند.

بازی های متعارف کودکان که در طرح درس مهارت های زندگی استفاده می شوند؛ نمونه خوبی است از یادگیری مهارت های زندگی به صورت عملی هستند و موید این موضوع هستند که مهارت های آموخته شده را می توان در خارج از کلاس نیز به کار برد.

مهارت های زندگی

مهارت های زندگی را بدانید

روش هایی که مرتبا در طرح درس مهارت های زندگی استفاده می شوند عبارتند از بارش فکری و بازی نقش که در زیر توضیح داده شده اند:

بیشتر بخوانید
هدایت تحصیلی برای انتخاب رشته در پایه نهم

بارش فکری

یک تکنیک خلاقانه برای تولید ایده ها و پیشنهادات درباره یک موضوع خاص است. هر عنوانی را می توان مطرح و از بارش فکری برای آن استفاده کرد. یک سوال پرسیده می شود یا یک مساله طرح می شود و از هر کسی در گروه خواسته می شود که پیشنهاداتش را در قالب عبارات ساده ( یک کلمه یا یک عبارت کوتاه) بیان کند.

در بارش فکری، از افراد پرسیده می شود که چه فکری دارند و لزومی ندارد که از تک تک افراد گروه، به ترتیب نظر خواهی شود. همه پیشنهادات فهرست می شوند تا همه اعضای گروه، آن را ببینند. بارش فکری فرصتی را فراهم می کند تا ایده های هر فردی بدون نقد، ارزش گذاری و پذیرفته شوند.

بارش فکری یک روش خوب برای معلمان مهارت های زندگی است تا متوجه شوند که دانش آموزان چقدر توانسته اند یک مطلب خاص را درک کنند، چون اگر موضوع را فهمیده باشند می توانند آن را در قالب عبارت های خودشان بیان کنند.

همچنین این یک روش برای شنیدن ایده های کل گروه در یک زمان محدود است. بعدا در طرح درس، ایده های مختلف بارش فکری شرکت کنندگان در مورد مفهومی که آموخته شده است، می تواند مورد ارزیابی قرار گیرد.

 بازی نقش

یک نقش بازی کردن بدون سناریو است. بازی نقش بر اساس یک متن یا موقعیت فرضی است که دانش آموزان یا معلم آن را شرح می دهند. در بازی نقش، جنبه های مختلف یک موقعیت بازی می شوند. در واقع به دانش آموزانی که در بازی نقش مشارکت می کنند، این شانس داده می شود که مهارت های زندگی آموخته شده را بازی کنند.

بازی نقش شاید مهم ترین روش آموزش مهارت های زندگی است. زیرا دانش آموزانی که در آن مشارکت می کنند استفاده از یک مهارت جدید را در موقعیت های مختلف تجربه می کنند. همچنین بازی نقش در تعامل با موضوعات حساسی که مواجهه واقعی با آنها برای افراد اضطراب آمیز است، ارزش قابل توجهی دارد.

یادگیرندگان می توانند مشاهده کنند و روشهای رفتار در یک محیط کنترل شده و امن را پیش از مواجهه با موقعیت واقعی، بیاموزند.

ظاهرا این فعالیت ها به گونه ای هستند که در آن دانش آموزان با یکدیگر در یک گروه و یا به صورت زوج فعالیت می کنند و این در حالی است که در کلاس های مدرسه، این روش اجرا نمی شود. کار موثر در گروه ها به این موضوع بستگی دارد که آموزش دهندگان و مربیان مهارت های زندگی تا چه حد توانسته اند روش های کار گروهی و رهبری گروه را آموزش دهند.

برای مثال جهت کار گروهی اثربخش، می توان قوانینی برای مشارکت گروه ایجاد کرد و  برخی از افراد در گروه را مسئول کارهایی کرد مانند کسی که زمان را نگه می دارد و کسی که گزارش می دهد. بدین ترتیب هر کسی در گروه عهده دار مسئولیتی خواهد بود.

باید به رهبر گروه دستورالعمل های لازم را بدهیم و به او توضیح دهیم که چکونه باید با اعضایی که در فعالیت های گروه مشارکت نمی کنند، تعامل کند و یا اینکه چگونه گروه های بزرگ را به گروه های کوچک 4،5 نفره و یا گروه های 2نفره تقسیم کند.

نقش بازی کودک

نقش بازی کودک

طراحی برنامه آموزش مهارت های زندگی

طراحی فعالیت های درسی مهارت های زندگی، همیشه تنها یک قسمت از طراحی برنامه مهارت های زندگی بوده است. برای گسترش برنامه مهارت های زندگی، این برنامه باید به گونه ای طراحی گردد تا توانمندی های روان شناختی فرد و سلامتی وی را ارتقاء دهد و از برخی موضوعات پیشگیری کند. لذا لازم است برنامه مهارت های زندگی به عنوان یک بخش از برنامه ای متوالی و یکپارچه طراحی شود.

غالبا طرح درس مهارت های زندگی به یک منظور خاص طراحی می شود و بعد از طراحی فعالیت های مهارت زندگی، طرح درس مهارت های زندگی مورد بازنگری قرار می گیرند. برای مثال مدلی که در زیر توصیف شده است، سه سطح پایه از درس مهارت های زندگی را توصیف می کند که می تواند به طور متوالی آموزش داده شود و برای برنامه آموزش مهارت های زندگی آورده شده است.

سطح اول: آموزش اجزای پایه ای هسته مهارت های زندگی که در ارتباط با موقعیت های رایج زندگی روزمره است.

سطح دوم: کاربرد مهارت های زندگی در موضوعات مربوط به حوزه متنوع سلامت و مشکلات اجتماعی

سطح سوم: کاربرد مهارتها در ارتباط با موقعیت های پرخطری که در آنها سلامتی و یا مشکلات اجتماعی افزایش می یابد.

یک مثال کلی در زیر آمده است که  برنامه آموزش مهارت های زندگی بر مبنای عناوین درسهای مهارت های زندگی است و این سه سطح را پوشش می دهد. این یک مدل پیشنهادی است و تنها بدین منظور است که توضیح دهد، چگونه برنامه مهارت های زندگی روی هم رفته می تواند پایه های گسترش هر چه وسیع تر مهارت های زندگی را فراهم سازد.

این برنامه برای دانش آموزان فرصتی را فراهم می کند تا بتوانند مهارت های مربوط را در مسائل مهم سلامتی به کار ببرند. مثالی که در زیر آمده است، 30 درس مهارت های زندگی را نشان می دهد که در طول یک دوره 3 ساله آموزش داده می شود.

  • خودآگاهی
  1. یادگیری ((من به عنوان یک شخص منحصر به فرد))
  2. خود کنترلی
  3. حقوق و مسئولیت های من
  • همدلی
  1. فهم این موضوع که افراد چه شباهت هایی با یکدیگر دارند و چه تفاوت هایی با ما دارند و یادگیری این موضوع که چگونه به تفاوت میان افراد احترام بگذاریم
  2. اجتناب از پیش داوری و تبعیض در مورد افرادی که با ما متفاوت هستند
  3. مراقبت از افراد مبتلا به ایدز
  • مهارت ارتباط میان فردی
  1. یادگیری ارزش روابط با دوستان و خانواده
  2. شکل دادن به یک رابطه جدید و احیای روابط دوستی تخریب شده
  3. جستجو برای کسب حمایت و مشاوره از دیگران در مواقع مورد نیاز
  • ارتباط
  1. مهارت های پایه ای ارتباط کلامی و غیر کلامی
  2. ارتباط جرات مندانه در مواجهه با فشارهای گروه همسالان
  3. استفاده از جرات مندی برای مقاومت در برابر فشارهایی که باعث انجام فعالیت هایی می شوند که به طور بالقوه برای سلامتی آسیب زا هستند( مانند رابطه جنسی محافظت نشده)
  • تفکر نقاد
  1. یادگیری فرآیندهای پایه ای در تفکر نقاد
  2. ایجاد قضاوت عاقلانه در مورد تصمیمات و خطرها
  3. ممانعت از تاثیر رسانه ها بر نگرش ها پیرامون سیگار و الکل
  • تفکر خلاق
  1. توسعه ظرفیت ها برای فکر کردن به شیوه ای خلاقانه
  2. تولید ایده های جدید درباره چیزهایی که از ما تقاضا شده اند.
  3. سازگاری با تغییرات در شرایط اجتماعی
  • تصمیم گیری
  1. یادگیری گام های پایه ای برای تصمیم گیری
  2. اتخاد تصمیمات سخت
  3. تصمیم گیری در مورد برنامه های مهم زندگی
  • حل مساله
  1. یادگیری گام های پایه ای برای حل مساله
  2. تولید راه حل برای مسائل سخت یا وضعیت های دشوار
  3. حل تعارض
  • مقابله با استرس
  1. شناسایی منابع استرس
  2. روشهایی برای مقابله با موقعیت های استرس آمیز
  3. مقابله با موقعیت های فاجعه آمیز
  • مقابله با هیجان ها
  1. شناسایی ابراز هیجان های مختلف
  2. ادراک اینکه چگونه هیجان ها بر رفتار اثر می گذارند
  3. مقابله با فشارهای هیجانی
مهارتهای ده گانه زندگی

مهارتهای ده گانه زندگی

آموزش مشارکتی و  یادگیری در گروه ها

یادگیری فعال مشارکتی فعال در گروه ها، محور آموزش مهارت های زندگی مهم است.

بیشتر بخوانید
معایب خوابیدن کودک کنار والدین

در طول کودکی و نوجوانی، همین طور در بزرگسالی، تعاملات اجتماعی بیشتری در گروه اتفاق می افتد. لذا می توانیم بر روی این موضوع سرمایه گذاری کنیم و از یک روش ساختارمند استفاده کنیم تا موقعیتی را فراهم کنیم که در آن اعضا بتوانند یاد بگیرند تجاربشان را به اشتراک بگذارند و مهارتها را با یکدیگر تمرین کنند.

نقش مربیان این است که به جای سخنرانی تعلیمی،  یادگیری مشارکتی را برای اعضای گروه،  تسهیل کنند.

یادگیری مشارکتی

  • ایجاد تجربه ها، عقاید و دانش ها برای اعضای گروه
  • ایجاد یک بافت خلاقانه برای کشف عقاید مشخص و احتمالی
  • ایجاد یک منبع راحت و امن که برای یادگیری و فرآیند تصمیم گیری مهم است.
یادگیری مشارکتی

یادگیری مشارکتی

مزایای کار گروهی برای بچه ها و نوجوانان

  • افزایش میزان مشارکت افراد
  • افزایش کار مشارکتی به جای کار رقابتی
  • فراهم کردن فرصتی برای اعضای گروه و مربیان آنها جهت شناسایی و ارزش گذاری مهارت های افراد و افزایش عزت نفس
  • فراهم کردن فرصتی برای شرکت کنندگان تا همدیگر را بهتر بشناسند و بتوانند روابطشان را گسترش دهند.
  • ارتقای مهارت های ارتباطی و شنیدن
  • کمک به رویارویی با مسائل حساس
  • ارتقای تاب آوری و درک افراد و نیازهای آنها
  • تشویق نوآوری و خلاقیت

جایگاه و اهمیت یادگیری مشارکتی در طرحهای یادگیری معلمان، متاثر از نظریه یادگیری بزرگسالان و نیز تحقیقاتی است که معلمان در مورد یادگیری انجام داده اند و موارد زیر را پیشنهاد می کند:

  • یادگیرندگان بزرگسال مخزنی از تجارب ایجاد می کنند که منبع مهمی در فرآیند یادگیری است. باید از تجربه مشارکت کنندگان استفاده کنیم و همچنین برای آنها تجربه ایجاد کنیم.
  • سخنرانی حرفه ای بزرگسالان تاثیر کمی بر روی تجربه کار واقعی آنها دارد. حتی سخنرانی که در مورد مسائل عمومی است، عملا تاثیر کمی بر روی تجربه افراد دارد.
  • شواهدی وجود دارد که نشان می دهد اگر معلمان بخواهند در طول تمرین، مهارتها به صورت عملی انجام شود و یا اگر صراحتا بخواهند فعالیت های جدیدی در کلاس تمرین شود، شانس تاثیرگذاری تمرینات بر روی شیوه یادگیری افزایش می یابد.

نتیجه گیری

در دوران کرونا با افزایش قابل توجهی از مشکلات رفتاری در کودکان و نوجوانان مواجه شده ایم، نرخ خشونت های خانگی بالا رفته است و والدین به شدت نگران مشکلاتی در مهارت‌های اجتماعی کودکان و نوجوانان هستند. پناه بردن به بازی های کامپیوتری و موبایل بیشتر، راه فراری برای مواجه نشدن با ناتوانی در برقراری ارتباط با همسالان است.

کودکانی که با مدرسه رفتن اجتماعی می‌شدند اکنون ناچار به ماندن در خانه شده اند. پژوهش ها ثابت کرده است که اگر کودکان و نوجوانان مهارت‌هایی همچون کنترل خشم و اضطراب را آموخته باشند، راحت تر می توانند با موقعیت های راه انداز خشم و اضطراب همچون دعوا با خواهر یا برادر و یا اضطراب امتحان کنار بیایند.

نویسنده: المیرا رحیم‌زاده. روان شناس و روان درمانگر تحلیلی کودک، مربی رسمی مهارت های زندگی کودکان

 

بیشتر بخوانید:

درمان قطعی ناخن جویدن کودکان

ناخن جویدن

ناخن جویدن

معایب خوابیدن کودک کنار والدین

مراحل رشد گفتاری کودکان

گفتار

گفتار

راه های ارتباطی با کلینیک ویان

مطب سعادت آباد: تهران، سعادت آباد، میدان کاج به سمت جنوب.، اولین کوچه سمت راست(مقدس یا یازدهم)، ورود با خودرو از خیابان پانزدهم، پلاک 3 و 302، طبقه 3

شماره تماس: 02122385718– 02122385679

مطب میرداماد: تهران، میرداماد، میدان مادر، خیابان سنجابی (بهروز)، کوچه یکم سمت راست، پلاک 8 و 17، طبقه2

شماره تماس: 02122904886 – 02122904887

صفحه اینستاگرام: https://www.instagram.com/vianclinics

0 دیدگاه

یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یک × 4 =

Call Now Buttonتماس با ما