در مورد اختلالات دو قطبی چه می دانید؟

اختلال دو قطبی یکی از انواع اختلالات خلقی است که مشخصه آن داشتن دوره هایی از افسردگی اساسی و شیدایی (مانیا) می‌باشد. این نوسانات خلق معمولا هفته ها تا ماه ها طول می کشد و متفاوت از نوسان خلق مردم عادی در زندگی روزمره می‌ باشد.

انواع اختلال دو قطبی

دو نوع اختلال دو قطبی وجود دارد:

اختلال دوقطبی نوع یک و نوع دو که تفاوت آن ها در شدت دوره های شیدایی می باشد. در بیماری دو قطبی نوع یک علائم شیدایی به صورت کامل تجربه می‌شود (مانیا) و در نوع دوم فرم خفیف تر آن و به صورت نیمه شیدایی (هیپومانیا) بروز پیدا می کند.

علائم دوره شیدایی

در دوره های شیدایی فرد علائم زیر را تجربه می کند:

۱.  خلق بالا و تحریک پذیر می ‌شود .

۲. اعتماد به نفس افزایش یافته و احساس خود بزرگ بینی بروز پیدا می کند.

۳. خواب کاهش می یابد و احساس نیاز به آن هم کم می شود. (۲-۳ساعت در شبانه روز)

۴. فرد میل زیادی به حرف زدن و برقراری ارتباط پیدا می کند.

۵. تمرکز مختل می ‌شود و حواس به راحتی پرت می ‌شود.

۶. سرعت افکار زیاد می شود و فرد سبقت افکار را تجربه می کند.

۷. درگیری بیش از حد در فعالیت های لذت بخش مثل خرید کردن، رابطه جنسی، شرط بندی و…پیش می آید.

۸.  در نهایت همه این علائم منجر به کاهش شدید در عملکرد شغلی، تحصیلی و خانوادگی فرد می شود.

در مورد اختلالات دو قطبی چه می دانید؟

در مورد اختلالات دو قطبی چه می دانید؟

علائم افسردگی اساسی

در دوره های افسردگی اساسی فرد برخی از علائم زیر را تجربه می کند:

۱. خلق افسرده و عدم لذت بردن و علاقه داشتن به چیزی.

۲. احساس ناامیدی، اندوه، دلمردگی و بی ارزشی.

بیشتر بخوانید
اختلالات روانی و تاثیر آن در روابط زناشویی

۳. مشکل در خوابیدن و بیدار شدن به خصوص پرخوابی صبحگاهی.

۴. تغییرات اشتها و وزن (کم شدن یا اضافه شدن)

۵. ناتوانی در تمرکز و ایجاد نقص در تفکر

۶. کندی یا بی قراری روانی و حرکتی

۷. خستگی بیش از حد و انرژی پایین

۸. احساس بی ارزش بودن همراه با احساس گناه

۹. افکار راجع به مرگ و خودکشی

اگر هر کدام از دوره های افسردگی و شیدایی شدید شوند می توانند منجر به بروز علائم روان پریشی (سایکوز) شوند.

علائم روان پریشی شامل باور‌های غلط و در عین حال بسیار قوی (هذیان) و شنیدن یا دیدن چیز‌هایی که وجود ندارد (توهم) می ‌باشد.

علت اختلال دوقطبی چیست؟

علت اختلال دو قطبی به صورت کامل مشخص نشده است اما نقش عوامل ژنتیک بسیار پر رنگ می باشد. در واقع اختلال در ژن ها باعث اختلال در کارکرد و عدم تعادل هورمونی در مغز و در نتیجه نوسان خلق و بی ثباتی می شود.

برخی عوامل محیطی هم می‌ تواند تشدید کننده این بیماری باشد که از آن جمله می‌توان استرس های محیطی، تجاوز، تجربیات آسیب زا و تلخ  فردی را نام برد.

همچنین امکان بروز دوره های شیدایی درافرادی که دارای اختلال شخصیت قبلی هستند بیشتر است.

در کسانی که مبتلا به سو مصرف دارو (مثل استرویید های مورد استفاده در بدنسازی)، مواد (مثل کوکایین، آمفتامین، ماری جوانا، الکل) هستند، احتمال بروز این اختلال بیشتر است.

درمان اختلال دو قطبی

این بیماری نیازمند درمان دارویی می ‌باشد و دارو قادر است اختلال در انتقال دهنده های عصبی ایجاد شده در مغز را به حالت طبیعی برگرداند.

از مهم ‌ترین داروهای مورد استفاده در این اختلال می‌توان از داروهای تثبیت کننده خلق مثل لیتیم، سدیم والپروات، لاموتریژین و کاربامازپین نام برد که بسته به نوع علائم غالب و اثرات جانبی بر اساس تشخیص روانپزشک برای هر بیمار به صورت فردی انتخاب می ‌شود.

بیشتر بخوانید
اختلال اضطراب اجتماعی

همچنین ممکن است بخصوص در دوره های شیدایی از داروهای رخوت زا مثل کلونازپام یا داروهای انتی سایکوتیک مثل هالوپریدول، ریسپریدون، الانزاپین استفاده کرد.

طول مدت درمان اولیه بیمار مبتلا به اختلال دو قطبی با توجه به شدید نبودن آن معمولا به مدت زمان ۹-۱۲ماه  نیاز دارد.

در موارد شدیدترکه باعث شود فرد در زندگی شغلی و اجتماعیش دچار مشکل شود درمان برای ۲ تا ۵ سال ادامه می‌یابد.

در مواردی هم که بیماری مجددا عود کند درمان طولانی مدت و نگه دارنده مورد نیاز خواهد بود.

علاوه بر درمان های دارویی از درمان های غیر دارویی مثل درمان شناختی، رفتاری، درمان های گروهی و خانوادگی هم جهت بهبودی بیمار، کاهش علائم، کسب بینش نسبت به بیماری، بازتوانی و جبران آسیب های فردی و خانوادگی ایجاد شده برای بیمار بهره می بریم.

درمان اختلال دو قطبی

درمان اختلال دو قطبی

سخن پایانی

اکثر افرادی که دچار اختلال دو قطبی هستند، حتی آن هایی که در حالت های حاد و شدید این اختلال قرار دارند با درمان مناسب می توانند علائم بیماری خود را کنترل کنند و  به بهبودی دست یابند.

از آن جا که اختلال دو قطبی یک بیماری با ماهیت عود کننده و برگشت پذیر است، غالبا درمان آن بصورت طولانی مدت براي جلوگيري از عود بيماري انجام می شود .

در صورت همكاري بيمار با تيم درماني ،کنترل استرسورهای محیطی، عدم سو مصرف دارو یا مواد، درمان بیماری های زمینه ای همزمان (مثل اضطراب، اعتماد به نفس پایین و …) و همکاری و حمایت مناسب خانوادگی فرد مي تواند يك زندگي طبيعي و با عملكرد خوب را تجربه كند.

مریم هوشمند، روانپزشک و روان درمانگر تحلیلی

 

بیشتر بخوانید:

آسیب های طلاق بر فرزندان

طلاق والدین

نحوه برخورد با کودک داغدیده

سوگ در کودکان

0 دیدگاه

یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

3 × سه =

Call Now Buttonتماس با ما