تفاوت روانشناس و روانپزشک چیست؟ | چه زمانی به کدام مراجعه کنیم
آیا برای رسیدگی به مشکلات روحی و روانی خود باید به روانشناس مراجعه کنید یا روانپزشک؟ بسیاری از افراد هنگام مواجهه با چالشهای ذهنی، استرس یا افسردگی، به دلیل عدم شناخت تفاوتهای کلیدی این دو متخصص، دچار سردرگمی میشوند و ممکن است زمان طلایی درمان را از دست بدهند. اگرچه هر دو گروه در مسیر بهبود سلامت روان شما قدم برمیدارند، اما رویکرد، ابزارهای درمانی و حیطه فعالیت آنها کاملاً با یکدیگر متفاوت است. در این مقاله، بهطور کامل بررسی میکنیم که تفاوت روانشناس و روانپزشک چیست و بر اساس نوع علائم و شرایطی که دارید، چه زمانی باید به کدامیک مراجعه کنید. شناخت این تمایزات، اولین و مهمترین قدم شما برای انتخاب مسیر درمانی صحیح و رسیدن به آرامش پایدار است.
روانشناس کیست؟
روانشناس فردی است که بعد از گذراندن علوم انسانی در دوره ی دبیرستان در یکی از زیر گروه های رشته روانشناسی مثل روانشناسی بالینی، مشاوره، روانشناسی عمومی و … در دانشگاه قبول می شود.
او پس از گذراندن دوره ی کارشناسی و کارشناسی ارشد در زیر گروه های رشته ی روانشناسی، پس از گذراندن سلسه مراتبی اجازه ی تاسیس کلینیک و روان درمانی را پیدا می کند. بعضی از روانشناسان تحصیلات خود را تا دوره ی دکترا ادامه می دهند و دکترای روانشناسی می گیرند. آنان برحسب علاقه خود و دوره هایی که گذرانده اند در یک یا چند روش روان درمانی متبحر هستند اما اجازه ی تجویز دارو ندارند. شاید بزرگترین تفاوت روانشناسان و روانپزشکان در همین مساله باشد.
روانپزشک کیست؟
روانپزشک فردی است که بعد از طی دوره دبیرستان در رشته ی تجربی وارد رشته ی پزشکی می شود. بعد از اتمام این دوره او پزشک عمومی می شود و شماره ی نظام پزشکی دریافت می کند که به اومجوز تجویز دارو، درخواست آزمایش و سایر کارها در حیطه ی کاری پزشک عمومی را می دهد. سپس در امتحان تخصص شرکت کرده و در صورت پذیرفته شدن وارد دوره ی چهارساله ی روانپزشکی می شود.
در این چهار سال درمورد نحوه ی تجویز داروها و مدیریت انواع بیماری های روانپزشکی آموزش می بیند. بعضی بیماری ها که در حیطه ی کار روانشناسان نیستند، مثل آلزایمر نیز در حوزه ی تخصص روانپزشکان هستند. حدود یک سال از این دوره ی چهار ساله ی روانپزشکی به آموزش روان درمانی اختصاص دارد. بنابراین روانپزشکان هم مانند روانشناسان تا حدی با انواع روش های روان درمانی آشنا هستند و خصوصا اگر به این حوزه علاقمند باشند، ممکن است در دوره های تکمیلی هم شرکت کنند و بعد از تاسیس مطب بخشی یا همه ی کار خود را به روان درمانی اختصاص دهند.
اگر شما دچار هرنوع اختلال مثل افسردگی، اضطراب و … هستید می توانید به هردوی این افراد مراجعه کنید. اگر مراجعه ی اولیه به روانشناس داشته باشید، احتمالا شروع روان درمانی را به شما پیشنهاد می کند و در صورتی که تشخیص دهد اختلال شما در حدی است که عملکرد شما را مختل کرده و نیاز به دارودرمانی همزمان هم دارید، شما را برای درمان تکمیلی به روانپزشک ارجاع می دهد
در صورتی که مراجعه ی اولیه ی شما به روانپزشک باشد، وی بعد از ارزیابی شما در صورتی که نیاز به دارو داشته باشید، داروی مناسب را تجویز می کند و ممکن است پیشنهاد روان درمانی همزمان توسط خودش یا یک روانشناس را هم در صورت لزوم بدهد. اگر تشخیص روانپزشک این باشد که شما فقط به روان درمانی نیاز دارید، امکان دارد خودش این سرویس را به شما ارائه دهد یا شما را به یک روانشناس ارجاع دهد.
بهترین حالت این است که کار نظارت بر درمان شما توسط یک تیم شامل روانپزشک و روانشناس انجام گیرد ،در کلینیک ویان این امکان وجود دارد
بیشتر بخوانید : انتخاب روان درمانگر خوب
تفاوت روانشناس و روانپزشک در یک نگاه
برای درک بهتر تفاوت این دو متخصص، میتوان گفت که اصلیترین وجه تمایز آنها در «نوع نگاه به درمان» و «حیطه اختیارات قانونی» آنها نهفته است. در حالی که هر دو متخصصین سلامت روان هستند، اما مسیر آموزشی و ابزارهای آنها برای کمک به مراجعین متفاوت است:
- روانپزشک (Psychiatrist): پزشکی است که در حوزه سلامت روان تخصص گرفته است. تمرکز اصلی روانپزشک بر جنبههای زیستی و فیزیولوژیک اختلالات روانی است و به دلیل داشتن مدرک پزشکی، مجاز به تجویز دارو و درخواست آزمایشهای پزشکی برای بررسی وضعیت مغز و بدن است.
- روانشناس (Psychologist): متخصصی است که در حوزه رفتار، احساسات و فرآیندهای ذهنی مطالعه کرده و آموزش دیده است. روانشناسان برای درمان از روشهای غیردارویی مانند «رواندرمانی» (گفتاردرمانی)، «رفتاردرمانی شناختی» (CBT) و تکنیکهای روانشناختی استفاده میکنند و اجازه تجویز دارو را ندارند.
به طور خلاصه، تفاوتهای کلیدی در جدول زیر مشخص شده است:
نکته طلایی: بسیاری از بیماران که دچار اختلالات پیچیده (مانند اسکیزوفرنی یا افسردگی شدید) هستند، ممکن است به صورت همزمان به هر دو متخصص نیاز داشته باشند؛ بهطوری که روانپزشک مسئول کنترل علائم فیزیکی با دارو، و روانشناس مسئول کار بر روی مهارتهای زندگی و الگوهای فکری بیمار باشد.
روانشناس برای چه مشکلاتی مناسب است؟
روانشناسان متخصصانی هستند که با استفاده از تکنیکهای علمی و غیردارویی، به شما کمک میکنند تا الگوهای فکری، رفتاری و احساسی خود را شناسایی و اصلاح کنید. مراجعه به روانشناس لزوماً به معنای داشتن یک «بیماری» نیست؛ بلکه میتواند راهکاری عالی برای بهبود کیفیت زندگی، رشد فردی و مدیریت چالشهای روزمره باشد.
بهطور کلی، اگر با شرایط زیر دست و پنجه نرم میکنید، مشورت با یک روانشناس بهترین گزینه برای شماست:
- مدیریت استرس و اضطراب: اگر نگرانیهای روزمره، اضطرابهای اجتماعی یا حملات پنیک باعث شده از فعالیتهای معمول خود باز بمانید.
- مشکلات روابط عاطفی: وجود تنشهای مکرر در رابطه با همسر، شکستهای عاطفی یا چالشهای خانوادگی.
- تغییرات خلقی و افسردگیهای خفیف تا متوسط: احساس غم مداوم، بیانگیزگی یا فقدان لذت در زندگی که مانع از عملکرد بهینه شما شده است.
- ترومای گذشته: مواجهه با حوادث ناگوار در گذشته (مانند سوگ، تصادف یا آسیبهای دوران کودکی) که همچنان بر زندگی فعلی شما سایه انداخته است.
- تغییر سبک زندگی و عادتها: کمک به ترک عادتهای مخرب (مانند اهمالکاری)، افزایش عزتنفس و مهارتهای ابراز وجود (قاطعیت).
- مشاوره شغلی و تحصیلی: برای افرادی که در مسیر انتخابهای مهم زندگی دچار تردید هستند یا با استرسهای محیط کار دست و پنجه نرم میکنند.
چرا رواندرمانی موثر است؟
روانشناسان از متدهای اثباتشدهای مانند درمان شناختی-رفتاری (CBT) استفاده میکنند. در این فرآیند، شما یاد میگیرید که چگونه افکار منفی که منجر به احساسات بد میشوند را شناسایی کرده و آنها را با الگوهای فکری سازندهتر جایگزین کنید. در واقع، روانشناس مانند یک آینه عمل میکند که به شما کمک میکند ابعاد پنهانِ درونیتان را بشناسید و خودتان سکاندار زندگیتان شوید.
نکته کلیدی: اگر احساس میکنید در انجام کارهای روزمره (مثل خوابیدن، غذا خوردن یا سر کار رفتن) دچار اختلال جدی شدهاید، روانشناس ممکن است در کنار جلسات درمانی، شما را به یک روانپزشک نیز ارجاع دهد تا از درمان مکمل (دارو درمانی) برای بازگشت سریعتر به تعادل کمک بگیرید.
روانپزشک برای چه مشکلاتی مناسب است؟
روانپزشکان (Psychiatrists) پزشکانی هستند که تخصص خود را بر تشخیص و درمان اختلالات روانی با ریشه عمیقتر و اغلب فیزیولوژیک متمرکز کردهاند. از آنجایی که روانپزشک دانش پزشکی کامل دارد، میتواند از طریق بررسی تعادل شیمیایی مغز، آزمایشهای آزمایشگاهی و تجویز دارو، به کنترل سریعتر و موثرتر علائم کمک کند.
اگر با هر یک از وضعیتهای زیر روبرو هستید، مراجعه به روانپزشک اولویت دارد:
- علائم شدید و ناتوانکننده: شرایطی که فرد را از عملکرد عادی روزانه بازداشته است؛ مانند بیخوابی مطلق، ناتوانی در خروج از تخت یا عدم توانایی در رسیدگی به امور شخصی.
- اختلالات روانی مزمن و پیچیده: تشخیصهایی مانند اسکیزوفرنی، اختلال دوقطبی، افسردگیهای شدید (Major Depression) یا اختلال وسواس فکری-عملی (OCD) شدید که معمولاً نیاز به مداخلات دارویی دارند.
- علائم جسمی ناشی از مشکلات روانی: بروز دردهای عصبی یا فیزیکی که منشأ پزشکی در بدن ندارند و ناشی از استرس یا اضطرابهای کنترلنشده هستند (سایکوسوماتیک).
- افکار آسیبرسان: اگر فرد دچار افکار خودکشی، آسیب به خود یا دیگران شده باشد، مراجعه به روانپزشک در اولین فرصت ضروری است.
- عدم پاسخ به درمانهای روانشناختی: اگر مدتی است تحت رواندرمانی هستید اما روند بهبود شما متوقف شده یا تغییری احساس نمیکنید، روانپزشک میتواند با تعدیل شیمیایی مغز، راه را برای موفقیت جلسات رواندرمانی هموار کند.
نقش دارو در درمان روانپزشکی چیست؟
بسیاری از افراد از کلمه «دارو» هراس دارند؛ اما باید بدانید که روانپزشک با تجویز دارو، بهدنبال اصلاح تعادل مواد شیمیایی (نوروترانسمیترها) در مغز است. این داروها باعث میشوند علائم حادِ بیماری (مانند ترسهای شدید یا ناامیدی عمیق) کاهش یابد.
نکته حیاتی: روانپزشک لزوماً فقط دارودرمانی نمیکند. بسیاری از روانپزشکان در کنار مدیریت دارو، از مداخلات روانشناختی نیز بهره میبرند. با این حال، استراتژی طلایی در بسیاری از اختلالات، «درمان ترکیبی» است؛ یعنی همکاری همزمان روانپزشک (برای مدیریت علائم جسمی و بیولوژیک) و روانشناس (برای تغییر الگوهای رفتاری و شناختی).
چه زمانی به روانشناس مراجعه کنیم؟
بسیاری از ما منتظر میمانیم تا شرایط روحیمان به مرحله «بحران» برسد و بعد برای درمان اقدام کنیم. اما حقیقت این است که بهترین زمان برای مراجعه به روانشناس، دقیقاً همان وقتی است که احساس میکنید کیفیت زندگیتان کاهش یافته است.
اگر با هر یک از نشانههای زیر مواجه هستید، وقت آن رسیده است که از یک روانشناس متخصص کمک بگیرید:
۱. وقتی احساسات شما را محاصره کردهاند
اگر احساسات منفی (خشم، غم، اضطراب یا ناامیدی) به بخش جداییناپذیر زندگی شما تبدیل شدهاند و بیش از دو هفته است که بر خلقوخوی شما سایه انداختهاند، نشاندهنده این است که شما نیاز به یک فضای امن برای تخلیه و تحلیل این احساسات دارید.
۲. وقتی در روابط خود با بن بست مواجه شدهاید
آیا مدام در روابط عاطفی خود دچار شکست میشوید؟ آیا در برقراری ارتباط با خانواده یا همکاران دچار چالشهای تکراری هستید؟ روانشناس به شما کمک میکند الگوهای ارتباطی ناسالم خود را شناسایی و اصلاح کنید.
۳. وقتی عادتهای مخرب دارید
اگر برای فرار از واقعیت یا کاهش استرس به عادتهای ناسالم (مانند پرخوری عصبی، اهمالکاری مزمن، مصرف سیگار یا استفاده بیش از حد از فضای مجازی) پناه میبرید، روانشناس به شما کمک میکند ریشه این رفتارها را پیدا کرده و با ابزارهای جایگزین، آنها را مدیریت کنید.
۴. پس از تجربه یک رویداد تلخ (تروما)
از دست دادن عزیزان، جدایی، شکست شغلی یا هر حادثه ناگوار دیگری میتواند ردپای عمیقی در روان ما به جا بگذارد. اگر احساس میکنید هنوز با گذشته خود درگیر هستید و نمیتوانید به زندگی عادی بازگردید، وقت آن است که با یک روانشناس صحبت کنید.
۵. برای شناخت بهتر خود و رشد فردی
روانشناسی فقط برای درمان «بیماری» نیست. بسیاری از افراد برای کشف استعدادها، افزایش اعتمادبهنفس، تقویت مهارتهای تصمیمگیری و رسیدن به خودشناسی به روانشناس مراجعه میکنند تا نسخه بهتری از خودشان را بسازند.
چک لیست سریع: آیا باید وقت مشاوره بگیرم؟
اگر پاسخ شما به دو مورد از سوالات زیر «بله» است، مراجعه به روانشناس میتواند به شما کمک کند:
- آیا نگرانیهایم بیشتر از توانایی من برای مدیریت آنهاست؟
- آیا لذت بردن از فعالیتهایی که قبلاً دوست داشتم برایم سخت شده است؟
- آیا در تمرکز روی کارها یا تصمیمگیری دچار مشکل هستم؟
- آیا احساس میکنم همیشه در حال «نقاب زدن» برای اطرافیانم هستم تا حالم را متوجه نشوند؟
نکته پایانی: مراجعه به روانشناس نه یک نقطه ضعف، بلکه یک نقطه قوت است؛ چرا که نشان میدهد شما مسئولیت سلامت روان خود را پذیرفته اید و برای بهبود وضعیت خود قدم برداشته اید.
چه زمانی به روانپزشک مراجعه کنیم؟
گاهی اوقات چالشهای ذهنی به حدی عمیق یا فیزیولوژیک هستند که تنها با گفتاردرمانی نمیتوان آنها را کنترل کرد. روانپزشک کسی است که با نگاهی پزشکی به مغز، به شما کمک میکند تا تعادل شیمیایی لازم را برای بازگشت به زندگی عادی پیدا کنید.
اگر شرایط زیر را تجربه میکنید، زمان را از دست ندهید و برای مراجعه به روانپزشک اقدام کنید:
۱. وقتی علائم در عملکرد روزانه شما اختلال ایجاد کردهاند
اگر آنقدر افسرده، مضطرب یا بیانگیزه هستید که نمیتوانید از تخت بیرون بیایید، به بهداشت خود برسید یا در محل کار و تحصیل عملکرد معمول خود را داشته باشید، این یعنی علائم شما از سطح «مشکلات روزمره» فراتر رفته و به سطح «اختلال بالینی» رسیده است.
۲. وقتی علائم جسمیِ ناشی از روان را تجربه میکنید
اضطراب و افسردگی اغلب با نشانههای جسمی همراه هستند. اگر دچار بیخوابیهای مکرر، کاهش شدید اشتها، دردهای مزمن بدنی بدون منشأ پزشکی، یا تپش قلبهای غیرقابلتوجیه هستید، روانپزشک میتواند با تجویز دارو، این علائم را مدیریت کند.
۳. در صورت ابتلا به اختلالات شدید روانی
برخی اختلالات ماهیت بیولوژیک قوی دارند و درمانهای غیردارویی به تنهایی برای آنها کافی نیست. اگر با تشخیصهایی مانند موارد زیر روبرو هستید (یا شک دارید که هستید)، حتماً باید زیر نظر روانپزشک باشید:
- اختلال دوقطبی
- اسکیزوفرنی
- افسردگی اساسی (Major Depression)
- وسواس فکری-عملی (OCD) شدید
۴. زمانی که رواندرمانی به تنهایی پاسخگو نیست
اگر مدتی است که تحت نظر روانشناس هستید، اما روند بهبود شما متوقف شده است، ممکن است به «درمان مکمل» نیاز داشته باشید. روانپزشک میتواند با دارو، «سطح انرژی» و «تعادل شیمیایی» شما را به سطحی برساند که بتوانید در جلسات رواندرمانی بهتر مشارکت کنید.
۵. وجود افکار آسیبرسان (فوری)
اگر دچار افکار خودکشی، آسیب به خود یا تمایل به آسیب زدن به دیگران هستید، مراجعه به روانپزشک باید در اولویت اول و فوری شما باشد. این شرایط یک وضعیت اورژانسی است و نیازمند مداخله تخصصی پزشکی است.
چگونه متوجه شویم کدام یک برای ما بهتر است؟ (یک قانون کلی)
یک قانون سرانگشتی برای تصمیمگیری وجود دارد:
- اگر مشکل شما بیشتر با «تغییر نگرش»، «یادگیری مهارتهای جدید» و «حل مسائل زندگی» مرتبط است، با یک روانشناس شروع کنید.
- اگر مشکل شما بیشتر با «علائم فیزیکی شدید»، «عدم کنترل بر خلقوخو» و «از کار افتادگی» مرتبط است، مراجعه به یک روانپزشک اولویت دارد.
یادآوری مهم: بسیاری از روانپزشکان برای تکمیل پروسه درمان، شما را به یک روانشناس ارجاع میدهند. این “تیمسازی” بهترین استراتژی برای بازگشت سریع به سلامت کامل است.
آیا ممکن است به هر دو (روانشناس و روانپزشک) همزمان نیاز داشته باشم؟
پاسخ کوتاه این است: بله، و در بسیاری از موارد، این بهترین استراتژی برای درمان است!
در واقع، تضادی بین روانشناس و روانپزشک وجود ندارد؛ آنها مانند دو بال یک پرنده برای بهبود سلامت روان شما عمل میکنند. در بسیاری از اختلالات روانی، ترکیب «دارودرمانی» (توسط روانپزشک) و «رواندرمانی» (توسط روانشناس) معجزه میکند. این رویکرد که به آن «درمان ترکیبی» (Combined Treatment) میگویند، نرخ موفقیت درمان را به طرز چشمگیری افزایش میدهد.
چه زمانی درمان ترکیبی ضروری است؟
درمان ترکیبی معمولاً در شرایط زیر توصیه میشود:
- شدت بالای علائم: وقتی علائمِ فیزیکی (مانند بیخوابی شدید، لرزش دست یا بیقراری) به قدری شدید است که فرد تواناییِ تمرکز در جلسات رواندرمانی را ندارد، داروی روانپزشک به او کمک میکند تا به ثبات برسد و بتواند از جلسات روانشناسی بهره ببرد.
- اختلالات با ریشه بیولوژیک قوی: بیماریهایی مانند افسردگیِ اساسی، اختلال دوقطبی یا اسکیزوفرنی، ریشههای فیزیولوژیک دارند. در این موارد، دارو «سوخت» لازم برای عملکرد بهتر مغز را فراهم میکند و رواندرمانی «مهارتهای لازم» برای مدیریت زندگی را به فرد میآموزد.
- مقاومت در برابر درمان: اگر فرد مدتها تحت رواندرمانی بوده اما تغییری احساس نکرده است، اضافه کردن یک درمان دارویی تحت نظر روانپزشک میتواند سدِ مسیر بهبودی را بشکند.
همکاری روانشناس و روانپزشک چگونه است؟
اگر هر دو متخصص را همزمان میبینید، یک تیم درمانی تشکیل دادهاید. یک روانشناسِ حرفهای و یک روانپزشکِ آگاه، معمولاً با اجازه شما با یکدیگر در تماس هستند یا گزارشهای روند درمان را بررسی میکنند.
- روانپزشک: روی تنظیم شیمی مغز تمرکز دارد تا «خلقوخوی» شما را به سطح نرمال برگرداند.
- روانشناس: روی «افکار، رفتارها و مهارتهای مقابلهای» شما کار میکند تا از بازگشت بیماری در آینده جلوگیری کند.
یادتان باشد که روانپزشک و روانشناس رقیب هم نیستند؛ آنها مکمل یکدیگرند. اگر روانشناس شما پیشنهاد داد که برای ارزیابی دارویی به روانپزشک مراجعه کنید، این را به معنای شکست در درمانِ روانشناختی ندانید؛ بلکه این نشانه حرفهای بودنِ درمانگر شماست که به دنبال بهترین و سریعترین مسیر برای سلامت شماست.
شباهتهای روانشناس و روانپزشک
با وجود تفاوتهای ساختاری در تحصیلات و روشهای درمانی، روانشناسان و روانپزشکان در مسیر کاری خود اهداف مشترک بسیاری دارند. شناخت این شباهتها به شما کمک میکند تا با اعتماد بیشتری به هر کدام از این متخصصان مراجعه کنید:
۱. هدف مشترک: ارتقای سلامت روان
هر دو متخصص با یک هدف اصلی کار میکنند: کاهش رنج مراجع و بهبود کیفیت زندگی. چه از طریق دارودرمانی و چه از طریق گفتاردرمانی، هر دو گروه تلاش میکنند تا علائم ناتوانکننده (مثل اضطراب، غم یا ترس) را در زندگی فرد کاهش دهند.
۲. پایبندی به اخلاق حرفهای و محرمانگی
هر دو متخصص موظف به رعایت اصول اخلاقی سختگیرانهای هستند. اصل محرمانگی یکی از ارکان اصلی در هر دو حرفه است؛ یعنی آنچه شما در جلسات روانشناسی یا در مطب روانپزشک مطرح میکنید، کاملاً خصوصی میماند و بدون اجازه شما (و مگر در شرایط خاص قانونی و خطر جانی)، نباید فاش شود.
۳. بررسی ریشهای مشکلات
هیچکدام از این دو متخصص، نگاه سطحی به مشکلات ندارند. روانپزشک بهدنبال ریشههای شیمیایی و فیزیولوژیک میگردد و روانشناس بهدنبال ریشههای روانی، رفتاری و محیطی. هر دو سعی میکنند بهجای «پانسمان کردن» موقت علائم، به علتِ ریشهای ایجاد مشکل برسند.
۴. لزوم تعامل و شنیدن فعال
اگرچه ابزارهای آنها متفاوت است، اما مهارت اصلی هر دو متخصص، شنیدنِ فعالانه و بدون قضاوت است. یک روانپزشک خوب، زمان کافی برای شنیدن تاریخچه بیماری شما اختصاص میدهد و یک روانشناس خوب نیز برای درک کامل وضعیت شما، دقیقترین سوالات را میپرسد.
۵. نیاز به زمان برای درمان
هم در روانشناسی و هم در روانپزشکی، «درمانِ یکشبه» وجود ندارد. هر دو متخصص به شما گوشزد میکنند که درمان فرآیندی است که نیاز به صبوری، استمرار و پیگیری منظم دارد.
یک واقعیت که باید بدانید: هر دو گروه متخصصین، برای دریافت مجوز فعالیت (پروانه نظام روانشناسی یا نظام پزشکی)، مسیر تحصیلی طولانی و پرچالشی را پشت سر گذاشتهاند. بنابراین وقتی به یکی از این دو مراجعه میکنید، در حال سپردن سلامت خود به یک فرد متخصص و آموزشدیده هستید.
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
خوشحال میشویم نظرات، تجربیات یا سوالات خود را در بخش دیدگاهها با ما در میان بگذارید. همراهی شما به ما کمک میکند تا محتوای بهتر و مفیدتری برایتان آماده کنیم.
گروه ویان شامل مجموعه ای از روانپزشکان و روانشناسان برگزیده در حوزههای مختلف فوقتخصصی است. همه این روانپزشکان و روانشناسان در حوزه کاری خود متبحر بوده و آموزش آکادمیک دیدهاند.در این مجموعه به طیف گستردهای از مشکلات روانپزشکی و روانشناختی کودکان، نوجوانان و بزرگسالان به صورت فردی، زوج، خانواده و گروهی رسیدگی میشود.افتخار ما در گروه ویان، ارائه خدمات مشاورهای و روانپزشکی به بیش از ۱۰۰ هزار نفر تا به امروز است.
۰ دیدگاه